MENU
px

Pasje mojej miłości (część II)

41utoniec

„41 utonięć” Agnieszki Wolny – Hamkało

27 lipca 2016 Comments (0) Views: 1066 Czytam

W drodze po świt – poezja Tadeusza Krzysztofa Knyziaka – ps. „Coobus”

W drodze po świt

sięgasz

tajemnicy świtu

niewyspana lecz spełniona

myślisz

dobrze jest w tym życiu

w tych ramionach

 

myślisz

dobrze w takim mroku

z zaborczością skrytą w cieniu

z dojrzałością pełną soków

i w zmęczeniu

 

czujesz

księżyc bieli plecy

chłód osiada jak pieszczota

pośród ruin swej fortecy

myślisz co tam

 

 

Dotknij serca

w jej chłodnych oczach noc bez brzasku

bez spadających gwiazd warkoczy

przyjdź ze spojrzeniem ciepłym jasnym

zajrzyj jej w duszę

zajrzyj w oczy

 

w sercu od dawna wystudzonym

spróbuj rozniecić trochę żaru

z szeptów poskładaj most zwodzony

dotknij jej serca

zdejmij czary

 

bo ona czeka zaklęć prostych

jak noc bezsenną odczarować

jak przejść przez ciemność

takim mostem

 

weź ją za rękę

i poprowadź

 

 

Listopad

jeśli jesteś wiatrem co przychodził przez lata

zdejmował liście z dachów rozpinał drzewom płaszcze

możesz mnie kołysać

dotyk szelestem ubarwiać

 

ale jeśli jesteś tym który odsłania mapę spękań

i kruszy poczucie wieczności

czyń swą powinność

skoro musisz

 

tracąc przyczepność osunę się w sen

tracąc ciężar przetoczę się przez bramę wszystkich bram

tracąc siłę poddam się bezwolnie twojej

 

tracąc zieleń sfrunę na wyznaczoną dla mnie alejkę

listopadowej czasoprzestrzeni

 

 

Niepewność

poszedłem za nimi

za twoimi myślami

ciekawość obmyła mi stopy

kora drzew powitała mądrością

 

nie znałem tego ogrodu

sam bym go nie odnalazł

niezrozumienie otoczyło go ostrokrzewem

 

to było miejsce i czas

kiedy światło mniejsze

nie przeszkadzało w poszukiwaniu

światła większego

ślad na piasku zatrzymał się w czasie

echo opadało na motylich skrzydłach

 

poszedłem za nimi

niosąc w dłoniach niepewność

a w niespokojnych oczach milczenie

choć wydaje się

że tak łatwo jest snem pytać

i snem odpowiadać

 

 

Wybudzanie śpiących dłoni

Twoje dłonie ciągle śpią,

czas rytm życia w nich wygasza,

w zamyśleniu białych rąk,

w gładkiej linii palców ptasich,

nie podjęły jeszcze gry,

nie zadrżały nakrywane

moją dłonią, głodną, złą,

niespełnioną, niedospaną…

 

W twoich palcach święte zło,

utracone wraz z dotykiem,

czeka, aż się zmusisz do

poderwania sennych skrzydeł.

A pod nimi bezruch ust,

co uczuciom każe stygnąć,

pora zbudzić pierwszy ruch,

jego czułość, tak bezwstydną.

 

Twoje ciało żyje znów,

bo wciąż lubi być czytane.

Uczy mnie kolejnych słów:

wybudzenie…

zmartwychwstanie…

 

 

Okno z widokiem na wieczność

nutami imię zapisuję

nadwyżkę nut

przekuwam w sonet

potem nanoszę wszystko w zwoje

w ramy okiennic

oprawione

 

właśnie w tym oknie

zmytym deszczem

właśnie w tym słońcu

w tej koszuli

pragnę ci nadać życie wieczne

w świecie śmiertelnym

aż do bólu

 

 

Non omnis

jestem wdzięczny spracowanej codzienności za opiekę

nie wybrzydzam gdy karmi ciemnym chlebem

szarym mydłem zaciera sumienie

gasi światło z nastaniem nocy

każe trzymać ręce na kołdrze

 

gdy przysypia znużona

podbieram zawiniętą w papierek

słodką i niezdrową naiwność

noc o zapachu atramentu

nanoszę na białe kartki

 

słowa potrafią latać

otwieram brudnopis

wysypuję ziarno na parapet

wychodzą

podrywają się w ciężkim locie

opadają

 

potrafią

może jeszcze nie teraz

 

gdy dotknę słońca

nie cały spłonę

obiecuje mi to Horacy

łudzą fotografie w kolorze sepii

zapełnione wrażliwością bruliony

 

fot. z archiwum autora

fot. z archiwum autora

Tadeusz Krzysztof Knyziak – ps. art. „Coobus”: Autor dwóch tomików wierszy – „Chwile” 2013 r. i „Światłocienie” 2014 r. (Wydawnictwo e-Litera, autor: Coobus). Współautor wielu almanachów i antologii wydanych przez stowarzyszenia i portale literackie (w niektórych można znaleźć próbki prozy autora), jak również wydań pokonkursowych. W ogólnopolskich i portalowych konkursach poetyckich zostawił liczne ślady w postaci nagród i wyróżnień (w tym Grand Prix Grand Prix VIII. Mazowieckiego Konkursu Poezji, 2014r.), był też jurorem (Portal Literacki Fabrica Librorum) i uczestnikiem warsztatów poetyckich.

Publikuje pod pseudonimem artystycznym. Zamieszcza wiersze na portalach literackich (Ósme Piętro, Terra Poetica) i w internetowych grupach poetyckich (Ogród Poetów, Pisz i czytaj wiersze, Grupa poetycka im. Zbigniewa Herberta). Członek Warszawskiego Oddziału Stowarzyszenia Autorów Polskich, Grupy literacko-myzycznej Terra Poetica oraz nieformalnego Klubu Poszukiwaczy Słowa w Piasecznie pod Warszawą. Prowadzi blog archiwalny własnej twórczości coby99.bloog.pl.

 

 

Tags: , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *