MENU
px

Świerszcze czy cykady

px

Tęsknię…

6 lipca 2016 Comments (0) Views: 738 Czytam

Jesteśmy – poezja Karola Rawskiego

***

Podobno boimy się tego,

co nieznane.

Podobno tego,

czego nie rozumiemy.

A mnie

przeraża

to, co już znam.

I to, co widziałem.

I tak, boję się

śmierci,

ale mniej niż

samotności.

 

 

Trzeba

Trzeba być silnym.

Trzeba sobie wyrwać serce

i wcisnąć je do gardła

ludziom, dla których biło.

A potem się już nie zastanawiać.

 

 

Jesteśmy

Jesteśmy

jak dwie strony

tej samej monety.

Inni,

Niepodobni,

Jedni,

Nierozerwalni.

 

Złączeni.

 

I nigdy

nie będziemy w stanie

na siebie spojrzeć.

 

 

Alergia

Smutne jest życie ludzi

uczulonych na kurz,

bo pękają im ręce,

gdy dotykają brudu.

 

Smutne jest życie ludzi

uczulonych na pyłki,

bo duszą się światem,

gdy próbują oddychać.

 

Smutne jest życie ludzi

uczulonych na sierść,

bo nigdy nie będą mieć

Przyjaciela.

 

 

***

Chcę być strażnikiem tego,

o co nikt nie dba.

Opiekunem tego,

o co nikt się nie troszczy.

Chcę pamiętać to,

o czym już zapomniano.

Czytać to,

czego nikt nie napisał.

Chcę być Zefirem,

gnającym po oceanie.

Bezdomnym włóczęgą

na cichych rozstajach.

Chcę być głupcem,

szukającym wiatru w polu.

 

Chcę być.

fot. z archiwum autora

fot. z archiwum autora

Karol Rawski: urodzony w 1996 roku w Warszawie. W 2015 roku ukończył XVI Liceum Ogólnokształcące im. Stefanii Sempołowskiej na warszawskim Żoliborzu. W przyszłości, być może, filolog polski. Nie osiągnął wiele, poza sympatią kilku osób. Zwyczajny, miły człowiek, uwielbiający dobrą herbatę.

 

 

 

 

 

 

Tags: , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *