MENU
px

Eksperyment – opowiadanie Katji Tomczyk.

px

Pustynia – miniatura Elizy Segiet

30 listopada 2016 Comments (0) Views: 622 Czytam, Poezja

Delikatny zawrót głowy – poezja Katarzyny Victorii Kozłowskiej

na skraju

lubię sączyć zachody słońca

przysiadam wtedy na skraju

moich codziennych istnień

 

chwile przesypuję w dłoniach

uśmiech wyginam w bumerang

i wysyłam w świat

 

a on? wciąż powraca do mnie

 

 

rankiem

w drodze do łazienki

potknęłam się

o głęboką zmarszczkę

 

ta

patrzyła na mnie

z lustra w przedpokoju

 

szerzej otworzyłam oczy

 

ona

nastrojona lirycznie

przytulona do mojej twarzy

 

nie wiadomo skąd

nie wiadomo dlaczego

nie wiadomo w jakim celu

 

podstępnie przyklejono ją

do mojego czoła, kiedy spałam?

 

od tego dnia, nie odstępuje mnie

jesteśmy wzajemnym dopełnieniem

 

szepce mi czasem do ucha

czekałam na ciebie tyle lat

i jesteś – moja Ukochana

 

 

piórko

znalazłam piórko

na śnieżnym prześcieradle

obrosłam zaskoczeniem

 

przez moment byłam

znakiem zapytania

kiwającym się

w jego pokoju

 

już wiem!

mój nastoletni syn jest aniołem

w nocy wyrosły mu skrzydła

 

 

słodko-gorzki uśmiech

przygarnął mnie do siebie

 

teraz z pewnością odleci

 

dla mnie zostanie to piórko

i ciepły pled wspomnień

dźwięczący dziecięcym śmiechem

 

 

fasolka

bez ostrzeżenia

wybudził mnie poranek

 

nagle otworzyłam oczy

całkowicie zaskoczyłam świat

 

podglądasz! – usłyszałam

 

ledwo zdążył się zatrzymać

pod bosą stopą i zimną podłogą

poczułam jak Ziemia

wytraca prędkość

 

delikatny zawrót głowy

planeta przyzwyczaja się

włącza mnie w swój rytm

 

po chwili zawahania ruszamy

w napiętym oczekiwaniu

 

stwarzamy kolejne godziny

cierpliwie przenikając się wzajem

 

 

mija czas – ja wciąż pamiętam

czułe łaskotanie na granicy

tuż przed linią świtu

 

tam daje znać o sobie

stale kiełkująca fasolka

zapomniana lecz nieustępliwa

prywatna  poranna nadzieja

 

 

nieustraszony

bez wahania wspina się

na najwyższy szczyt

z korony ziemi zjeżdża

piszcząc radośnie

 

rankiem zdobywa

everestmont

w chitynce chrabąszcza

przepływa oceany

 

lecz

 

czas skapuje bezgłośnie

świat gubi chwile

z piórek oskubuje

dziecięcą małą wieczność

 

co wieczór okrywane

szorstką kołdrą ograniczeń

utula swoje marzenia

na zapleczu umysłu

 

niepostrzeżenie do portretu

ktoś przybija miedziane ramy

niemożności

 

w tła rozmytych konturach

strach na wróble i czarownice

grają w scrabble

w kącie dziecięcego pokoju

 

 

czy i Ty zastanawiasz się czasem,

jaki potencjał skrywa słowo

n i e u s t r a s z o n y  ?

 

 

wybór

czy podróżować będziesz

opuszkiem po mapie

marzeń rozległych

jak  d u s z e  g a l a k t y k ?

 

albo zanurzony

w doświadczeń strumieniu

promieniem żaru

biodra przepaszesz?

 

porwany wichrem

uśpionym w działaniu

bezkres zdobędziesz

swoich możliwości

 

różnicy szukam

w pasji i wytrwaniu

w oślim uporze

oda? do radości

 

 

nieznane

zmierzam w kierunku jutra

podtrzymując w palcach

brzeg i sens

 

myśli odnajduję

na dnie kruchej filiżanki

 

moje stopy

co dzień natrafiają

na pustą przestrzeń

 

lecz chronicznie

intryguje mnie

filigranowe uszko

 

wyrazisty znak zapytania

 

 

zanurzam oczekiwania

w misterium porannej kawy

nieznajomość pewników

w brak odpowiedzi

 

niezmienna wciąż

tylko zmienność

reszta jest pytaniem

 

wiesz tylko tyle

by postawić pierwszy krok

 

biegniesz dalej

w ekscytujące nieznane

 

——————————————

wiersze z książki poetyckiej pt:

”Filiżanka_w stronę szczęścia”

 

 

fot. za archiwum autorki

fot. za archiwum autorki

Katarzyna Victoria Kozłowska, pseudonim Kavi: Poetka, performerka i autorka uparcie mieszająca w słowach. Mieszka w Warszawie i chociaż kocha podróże, czuje że należy do tego miejsca.

Zawodowo związana z biznesem. Długoletni pracownik międzynarodowych koncernów, następnie współwłaściciel rodzinnej firmy.

Poezja jest dla niej pasją i sposobem myślenia o świecie, który powołuje do istnienia w słowach i sugestywnych, obrazach.

W 2016 roku wydała książkę poetycką „Filiżanka_w stronę szczęścia”. Bierze udział w licznych slamach poetyckich, konkursach i festiwalach.

Wraz z wokalistką i autorką Jolą Kulą współtworzą spektakle poetycko-muzyczne pt.: Optymistyczne Słowoprzestrzenie (2015)

oraz PoeTon na 2Głosy (2016), w których obie występują. Kavi podchodzi kreatywnie do żywego przekazu poetyckiego, nadając mu nowy, świeży wymiar.

Popularyzuje poezję i optymistyczne podejście do rzeczywistości. Sprzeciwia się szkolnemu ujęciu i narzucaniu jedynej właściwej linii

rozumienia wiersza, na rzecz jego indywidualnego, jak najmocniej subiektywnego, odbioru.

www.facebook.com/KaViKozlowska

 

 

Tags: ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *